Home»گروه جهادی عاشورا»مقالات»سبک زندگی جهادی-قسمت اول

سبک زندگی جهادی-قسمت اول

0
Shares
Pinterest Google+

بسم الله الرحمن الرحیم

   سی و چند سال پیش زمانی که کشورمان را سراسر زور و استبداد و منفعت طلبی و اشرافی گری در بر گرفته بود,زمانی که غربی زیستن و مادی گرایی گفتمان اصلی زمانه بود.زمانی که حاکمان در مال و مکنت و ثروت غوطه ور بودند و در مقابل روستاییان و محرومین در کپرهای خود روزی یک وعده غذا هم به زور نصیبشان بود.

   زمانی که از عدالت اجتماعی محروم نوازی و اسلام به معنای واقعی آن حتی اسمشان هم باقی نمانده بود.زمانی در اوج تاریکی مردی خود ساخته و نورانی با در دست گرفتن چراغ اسلام راه را به ما نشان داد و گفتمان اصیل ارزشهای اسلامی را از میان کتابهای خاک گرفته خارج کرده و در مسند حکومت نشاند و سبکی از زندگی اجتماعی را به ما آموخت که شاید بتوان گفت آحرین بار تاریخ آن را در حکومت امام علی (ع) تجربه کرده بود.

   مدلی از زندگی که نه در هندسه اسلام سلفی و افراطی و وهابی کشور های نفت خوار حاشیه میگنجید و نه در اسلام لائیک ترکیه.سبکی از زندگی که ظلم را در هیچ کجا و به هیچ نوعی بر نمیتابد.سبکی از زندگی فارغ از منفعت طلبی,کارت ساعت زنی,دنیا طلبی و آمیخته با ایثار,محروم نوازی,شهادت طلبی,ولایت مداری وعدالت محوری.سبک زندگی علی وار وعاشورایی “سبک زندگی جهادی”.

   در این دسته بندی از سبک زندگی حرف از انسانهایی است که دائما به فکر منافع خود نیستند.انسانهایی که به مبارزه با نفس خویش پرداخته و خود را با اموزه های دینی مدیریت و هدایت میکنند.مردمانی که ظلم نمیکنند اما نه به خاطر ترس از قوه قضاییه,در هر جایگاهی که هستند خوب و متقن کار میکنند اما نه به خاطر حق الزحمه ی اضافه آخر ماه.بلکه با الگو قرار دادن آیه “سبح لله ما فی السماوات و ما فی الارض و هوالعزیز و الحکیم”(1) و متجلی کردن صفات الهی ای چون اتقان در امور در خود.چنین انسانهایی اگر از آنها قدر دانی نشود قهر نمیکنند چون با انگیزه های مستقل و درونی خود که البته منشاء الهی دارد کار میکنند. و برای این دست از منشها و این خوب کار کردن خود احتیاج به تشویق نداشته و حتی پرهیز دارند از قرار گرفتن در معرض چنین تشویق هایی.انسانهایی که برای اسلام و ارزشهای آن اصالت قائل هستند نه برای دیدگاه های عمومی و استانداردهای رایج بدون عقبه دینی و اسلامی در جا