Home»هیات میثاق با شهدا»جهاد و شهادت»قسمتی از وصیت نامه ی شهید مظلومی در دفاع از مردم مظلوم لبنان

قسمتی از وصیت نامه ی شهید مظلومی در دفاع از مردم مظلوم لبنان

0
Shares
Pinterest Google+

سردار مهاجر مظلومي در يكي از وصيت نامه هايش مي نويسد :

چگونه انسان مي تواند بنشيند و ببيند كه زنان و كودكان و پيرمردان و بالاخره اقشار مسلمان و مردم با ايمان لبنان زير آتش هاي توپ و گلوله آمريكا ، فرانسه ، انگليس و اسرائيل و تمامي متجاوزين قرار بگيرد و به زندگي راحت بپردازد .

دلم آرام نمي گيرد ، چگونه اينها را ببينم و بنشينم ، نمي توانم ، نمي توانم ، مي خواهم بروم و دلم را آرامش دهم ، مي خواهم به نداي آن مظلوم هميشه تاريخ كه صدايش در تمامي دوران ها به گوش آدم مي رسد كه آيا كسي هست مرا ياري كند ، لبيك بگويم ، مي خواهم كه تلافي تمامي جنايتكاران تاريخ را از جانيان امروز كه نمايندگان آنها هستند بگيرم ، مي خواهم بروم به آن لياقت واقعي خود برسم . خدايا خودت مي داني كه در راه سازندگي خويش در تلاشم .

سرانجام شهيد مظلومي در دي ماه 65 به همراه 5 تن از برادران از ستاد ناحيه گيلان به سوي لبنان ماموريت يافت و در آنجا به عنوان مسئول تبليغات خارجي سپاه شروع به فعاليت كرد و با اخلاق و رفتارش همه را تحت تاثير خود قرار مي داد .

برادري از ايران اسلامي كه در لبنان بود تعريف مي كرد و مي گفت :

كه يكي از سخنرانان لبناني در يكي از سخنرانيهايش در وصف مظلومي خطاب به حضار چنين گفت :

اگر مي خواهيد بهشت را ببينيد آن را در چهره مظلومي تماشا كنيد .

آري شهر صور لبنان در خرداد سال 1366 با وجود شهيد مظلومي در روز قدس همان سال چهره اي ديگري داشت ، مظلومي توانست تمامي مردم شهر صور لبنان را بر صهيونيست اسرائيل بسيج نمايد راهپيمايي روز قدس آن روز (سال 66 ) بسيار عظيم و تماشايي بود . به همين خاطر صهيونيست ها مي خواستند ضربه اي بر مقاومت اسلامي مردم لبنان وارد سازند تا مقداري از امواج (الموت لاسرائيل) را از فضاي شهر صور بزدايند . به همين منظور در روزي تلخ و فراموش ناشدني در تاريخ مبارزات ملت مبارز لبنان به تاريخ روز يكشنبه مورخ 3 خرداد سال 66 مصادف با 25 شهريور رمضان الحرام 1407 در نزديكي سرزمين قدس شهر صور لبنان به دست اشغالگران بيت المقدس در حالي كه دو روز از روز جهاني قدس مي گذشت در ساعت 5/10 صبح او را با زبان روزه به شهادت رساندند و بالاخره شهيد قدس همچو مولايش حسين ابن علي (ع) با لب تشنه دعوت حق را لبيك گفت و به توسط بمبي كه در ماشين وي جاسازي شده بود به لقاء حق پيوست و در سن 24 سالگي پس از مدتها ايثار و فداكاري رداي خوش شهادت را بر دوش كشيد و به خدا ، همسر و فرزند نازدانه اش پيوست .